«Στην καρδιά μου ο Απόλλων Καλαμαριάς, το μπάσκετ του Ηρακλή αδικήθηκε…»

143

Εκτός των αγωνιστικών του προσόντων, αν μη τι άλλο αποτέλεσε υπόδειγμα αθλητή λόγω του ήθους του… Ο Γιώργος Παυλίδης «μεγάλωσε» στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και είναι… παιδί του ιστορικού σωματείου από το οποίο πέρασε από τα τμήματα υποδομής του αλλά και από το ανδρικό τμήμα. Στο ανδρικό, μάλιστα, αγωνίστηκε σε δύο περιόδους. Η πρώτη ήταν πριν ξεκινήσει η επαγγελματική του καριέρα με την ένταξή του στην ομάδα της Γκίσεν.

Σχετικά με την δεύτερη (περίοδο), αφότου υπηρέτησε διάφορους συλλόγους παίζοντας μάλιστα και στο εξωτερικό (σ.σ. στην Γερμανία και στην Ισπανία), επέστρεψε ξανά στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, από τον οποίο είχε ξεκινήσει την μπασκετική του πορεία. Ο Παυλίδης μιλώντας στο mgskapollon.gr «ξετύλιξε» το κουβάρι της παρουσίας του στον… αγαπημένο του, Απόλλωνα Καλαμαριάς και στάθηκε κυρίως στο ότι «κρατά» το διάστημα της συνεργασίας του με τον Γιώργο Σφαιρόπουλο.

Από εκεί και πέρα μεταξύ άλλων υπογράμμισε την ανάγκη στήριξης από τον κόσμο αρχής γενομένης από το εντός έδρας παιχνίδι (11/11) απέναντι στη ΜΕΝΤ ενώ σχολίασε την τεράστια προσπάθεια που γίνεται φέτος στο ανδρικό τμήμα του συλλόγου που έχει οργανωθεί σε πολλούς τομείς. Επιπλέον, θυμήθηκε το πέρασμά του από ομάδες του εξωτερικού αλλά και από τον Ηρακλή.

«Ξεχωρίζω τις χρονιές με τον Γιώργο Σφαιρόπουλο ο οποίος έκανε εκπληκτική δουλειά»

Αρχικά ο Παυλίδης έκανε ένα flashback στην πορεία του στον Απόλλωνα Καλαμαριάς. «Ξεκίνησα το μπάσκετ στην Καλαμαριά. Το 1997 έφυγα και ο πρώτος μου επαγγελματικός χρόνος ήταν στην Γερμανία και στην ομάδα της Γκίσεν. Στον Απόλλωνα ήμουν στο παιδικό και στο εφηβικό και οι χρονιές που μπορώ να ξεχωρίσω, ήταν αυτές που είχα προπονητή τον Γιώργο Σφαιρόπουλο γιατί τότε έκανε εκπληκτική δουλειά. Με τον Γιώργο είχα παίξει ανδρικό και ήταν βοηθός προπονητή του αδελφού του. Αν ήταν να ξεχωρίσω κάτι άλλο, ήταν τα χρόνια στο παιδικό και στο εφηβικό ενώ παράλληλα ήμουν και στο αντρικό», είπε ο Παυλίδης και συνέχισε:

«Υπήρχε ένα κλίμα πολύ ωραίο. Ειδικά τα χρόνια που είχα τον Γιώργο (σ.σ. Σφαιρόπουλο) προπονητή… Γιατί δεν τον είχα όλες τις χρονιές προπονητή. Παράλληλα με την παρουσία μου στον Απόλλωνα, ήμουν στα κλιμάκια της Εθνικής, όπως για παράδειγμα των Εφήβων και των Νέων και αυτό ήταν κάτι που με έκανε γνωστό σε διάφορους κύκλους. Έτσι συνέχισα την καριέρα μου στο εξωτερικό. Στο ανδρικό του Απόλλωνα ήμουν δύο χρονιές, παράλληλα με το παιδικό και το εφηβικό και σε ηλικία 18 ετών πήγα στην Γκίσεν».

«Θέλω ο Απόλλων να αποτελεί σημείο αναφοράς γενικώς…»

Ο Παυλίδης αφότου πέρασε από πολλές ομάδες δείχνοντας την αγωνιστική του ποιότητα και έχοντας παίξει εκτός Ελλάδας, επέστρεψε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς όταν του ζητήθηκε να βοηθήσει τον ιστορικό σύλλογο. «Εγώ σταμάτησα την καριέρα μου το 2009 γιατί ήθελα να συγκεντρωθώ στις σπουδές μου. Τότε με πλησίασαν από τον Απόλλωνα. Ήταν ο Βασίλης Δράκος και μου ζήτησε να επιστρέψω στον σύλλογο. Με ρώτησε αν μπορώ να το κάνω και αν είναι κάτι που το σκέφτομαι», θυμήθηκε ο Παυλίδης και πρόσθεσε. «Εγώ ήμουν πολύ θετικός σε αυτό και έτσι επέστρεψα στον Απόλλωνα. Παίξαμε Β’ Εθνική την μία χρονιά, η ομάδα έπεσε στην Γ’ Εθνική και έμεινα και εκείνη την χρονιά».

Τι σημαίνει ο Απόλλων Καλαμαριάς γι’ αυτόν; «Ο Απόλλων η γενέτειρά μου, δηλαδή από εκεί ξεκίνησαν όλα… Αποτελεί σημείο αναφοράς για μένα. Είναι ο σύλλογος που θέλω να αποτελεί σημείο αναφοράς γενικώς… Είναι μεγάλος σύλλογος βάσει των χρόνων που υπάρχει, βάσει του πόσα τμήματα διαθέτει αλλά και του πόσο πολύ εμπλέκεται στη ζωή του κόσμου του. Είναι ξεχωριστό κεφάλαιο για μένα. Ο Απόλλων είναι στην καρδιά μου! Από εκεί είναι οι ρίζες μου…», υπογράμμισε ο Παυλίδης.

«Ο Απόλλων Καλαμαριάς προσπαθεί να διαμορφώσει μια πολύ θετική φιλοσοφία στις τάξεις του»

Συνεχίζοντας, ανέφερε για το σωματείο του Απόλλωνα: «Ξαναήρθα σε επαφή με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό σε μεγαλύτερη ηλικία και έχοντας πλούσιες εμπειρίες. Τώρα ασχολούμαι με τον αθλητισμό με την ιδιότητα του ψυχολόγου και του ερευνητή. Εγώ τον Απόλλωνα τον βλέπω ως μια τεράστια ευκαιρία -μια ευκαιρία που μπορεί να έχουν πολύ λίγοι σύλλογοι- να γίνει ένας Μορφωτικός Γυμναστικός Σύλλογος και να αποτελέσει φάρος του είδους του. Το αγωνιστικό αποτέλεσμα με ενδιαφέρει λιγότερο. Με ενδιαφέρει ο σύλλογος αυτός να μπορεί να προσφέρει την ευκαιρία να αθληθούν ανήλικοι και ενήλικοι. Να πλάσει ήθος και αξίες…

Να αναπτύξει μια θετική κουλτούρα ανάμεσα στους φιλάθλους. Να προάγει τον εθελοντισμό. Με λίγα λόγια, να είναι ένας σύλλογος που οι γονείς θα λένε «εκεί θα είναι τα παιδιά μου και θα συμβάλλω κι εγώ σε αυτόν τον σύλλογο γιατί τα παιδιά μου μαθαίνουν εκεί σωστά και ωραία πράγματα». Και οι ενήλικοι να σκέφτονται -γιατί συνήθως οι ενήλικοι που συμμετέχουν, είναι αυτοί στους οποίους ο αθλητισμός τους δίνει και κάποιο νόημα στη ζωή- ότι «εδώ εκφράζομαι…»».

Η φετινή προσπάθεια που πραγματοποιείται στο ανδρικό τμήμα του Απόλλωνα είναι τεράστια. Ο σύλλογος έχει οργανωθεί σε πάρα πολλούς τομείς λειτουργώντας άρτια σε πολλά θέματα. Για το… τώρα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, ο Παυλίδης σχολίασε: «Για το ανδρικό τμήμα, έχω εικόνα για τα αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα είναι καλά. Σχετικά με τη φετινή προσπάθεια της ομάδας, μπορώ να πω ότι ο Απόλλων Καλαμαράς προσπαθεί να διαμορφώσει μια πολύ θετική φιλοσοφία στις τάξεις του».

«Ο Απόλλων είναι σύλλογος με μεγάλη ιστορία, ο κόσμος να στηρίξει στο ματς με τη ΜΕΝΤ»

Με την γενικότερη υπέρβαση που γίνεται την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, τόσο οργανωτικά όσο και οικονομικά, η στήριξη του κόσμου είναι ακόμη πιο αναγκαία… «Ο Απόλλων αξίζει την στήριξη του κόσμου, μέσα και έξω από το γήπεδο. Και ειδικά του κόσμου που μένει στην Καλαμαριά, καθώς ο σύλλογος έχει μεγάλη ιστορία και αποτελεί εν δυνάμει πολιτισμικό κόσμημα», υπογράμμισε ο Παυλίδης ο οποίος σχετικά με τον εντός έδρας κυριακάτικο αγώνα (11/11) απέναντι στη ΜΕΝΤ, τόνισε: «Εύχομαι ο κόσμος να βρεθεί την Κυριακή στο γήπεδο και να απολαύσει το παιχνίδι. Είμαι σίγουρος πως η παρουσία του κόσμου θα δώσει μεγάλη στήριξη στους παίκτες».

Εκτός του Απόλλωνα Καλαμαριάς, ο Παυλίδης αναφέρθηκε και σε άλλες ομάδες από τις οποίες έχει περάσει. Μία από αυτές ήταν ο Ηρακλής στον οποίο συνυπήρξε με άλλους σπουδαίους παίκτες, όπως μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Διαμαντίδης, ο Λάζαρος Παπαδόπουλος, ο Σάββας Ηλιάδης, σε μια εποχή (σ.σ. μετά το ξεκίνημα του 2000) που ο «Γηραιός» αν μη τι άλλο είχε δημιουργήσει ένα σπουδαίο αγωνιστικό σύνολο με μεγάλο ταλέντο, αλλά δεν κατάφερε να το διατηρήσει προκειμένου να πανηγυρίσει κάποιον τίτλο. Αναφορικά με αυτό το τελευταίο, ο Παυλίδης είπε: «Αυτή η ομάδα αδικήθηκε όπως οποιαδήποτε ελπιδοφόρα ομάδα είχε χτίσει ο Ηρακλής. Είναι γενικώς πολύ δύσκολο πράγμα να κατακτήσεις τίτλο και φοβερά δαπανηρό, ειδικά εκείνες τις εποχές που αναφερόμαστε. Έπρεπε να συναγωνιστείς μπάτζετ που ήταν δεκαπλάσια. Όπως του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού…».

«Η ατυχία του Ηρακλή…»

Συνεχίζοντας, ανέφερε για τον Ηρακλή που έδειχνε να διαθέτει πολλές δυνατότητες στις αρχές της δεκαετίας του 2000: «Δεν νομίζω πως αυτή η ομάδα αδικήθηκε από την άποψη ότι δεν διεκδίκησε τίτλο αλλά νομίζω ότι γενικώς το σωματείο του Ηρακλή, το μπάσκετ του Ηρακλή, αδικήθηκε με την έννοια της προοπτικής που θα μπορούσε να είχε. Αυτό συνέβη λόγω ετών κακοδιαχείρισης και ανώριμων επιλογών. Μια ομάδα για να χτιστεί και να κάνει περήφανο τον κόσμο της, πρέπει να είναι βιώσιμη. Πιστεύω πως αδικήθηκε ο σύλλογος του Ηρακλή. Είχε την τύχη ο Ηρακλής να βρεθεί με μια φουρνιά παικτών πολύ ικανή, αλλά είχε την ατυχία να έχει διοικήσεις που ήταν άστοχες και πολλές φορές ανώριμες».

«Μου άρεσε το φίλαθλο πνεύμα στο εξωτερικό…»

Το «κεφάλαιο» εξωτερικό (σ.σ. έπαιξε στην Γερμανία και στην Ισπανία) ήταν κάτι… ξεχωριστό για τον Παυλίδη και για το τι ξεχωρίζει από την καριέρα του εκτός Ελλάδας, είπε: «Μου άρεσε πολύ το φίλαθλο πνεύμα που υπήρχε στην Γερμανία και στην Ισπανία. Αυτό το ζηλεύω… Ήταν και είναι ακόμη, αυτό το φίλαθλο πνεύμα που ο καθένας μπορεί να πάει στο γήπεδο με τα παιδιά του και δεν θα φοβάται ούτε για την ατομική του ακεραιότητα, αλλά ούτε για το ότι ακούγονται υβριστικά συνθήματα. Εκεί ο κόσμος πάει στο γήπεδο και διασκεδάζει…».

«Φοβερή η οργάνωση στην ACB, ξεχωρίζω το διάστημα της παρουσίας μου στην Μπρουέσα»

Το 2007 ο Παυλίδης μετακόμισε στην Ισπανία. Αρχικά έπαιξε στην Μπρουέσα και συνέχισε στη Βαγιαδολίδ και στην Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Για το ότι αγωνίστηκε στην ACB που είναι το κορυφαίο πρωτάθλημα, τόνισε: «Στην Ισπανία έπαιξα στην Μπρουέσα, στη Βαγιαδολίδ και στην Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Σε ό,τι αφορά την ACB, ήταν τότε κάτι ξεχωριστό στην Ευρώπη από κάθε άποψη. Η οργάνωση ήταν φοβερή και το φίλαθλο πνεύμα ήταν πολύ καλό. Αυτά τα δύο πράγματα, είναι κάτι που κρατάω από την παρουσία μου στην Ισπανία. Αναφορικά με τις τρεις ομάδες που έπαιξα στην Ισπανία, σαν σύλλογος, σαν πόλη και σαν κόσμος, ξεχωρίζω την Μπρουέσα».

Πλέον ο Παυλίδης ασχολείται με την αθλητική ψυχολογία και σχετικό με αυτό, ανέφερε. «Εγώ αποφοίτησα ψυχολόγος. Έκανα διδακτορικό στην γεροντολογία. Διδάσκω και κάνω έρευνα. Και ένα από τα ερευνητικά κομμάτια μου έχει να κάνει με τον αθλητισμό. Αυτό ήθελα να γίνω όταν σταματούσα την καριέρα μου. Και νιώθω τυχερός που το κατάφερα».