Η χημεία σε μια ομαδα

611

“Ομάδα πετυχημένη  χωρίς χημεία μεταξύ της, ή ομάδα με πολύ καλή χημεία η οποία όμως δε συνοδεύεται από τις ανάλογες νίκες ;” Αυτή είναι μια απορία έχει ταλανίσει πολλούς προπονητές για την ιδανική ομάδα που θα ήθελαν να έχουν.

Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές έχουμε γίνει μάρτυρες ομάδων με μεγάλα ονόματα του μπάσκετ  οι οποίες δημιούργησαν μεγάλες προσδοκίες , που όμως δε δικαιώθηκαν τελικώς. Όπως έχουμε δει σε προηγούμενο άρθρο πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορεί να μην οδηγήσουν μια ομάδα στις αναμενόμενες επιτυχίες , με έναν από τους σημαντικότερους να είναι η χημεία ανάμεσα στους παίκτες της.

Αρχικά με τον όρο χημεία εννοούμε το πόσο καλές σχέσεις έχουν οι παίκτες μια ομάδας μεταξύ τους  στο ‘έξω από το παρκέ’ περιβάλλον . Αυτό μεταφράζεται στη μεταξύ τους συμπεριφορά στα αποδυτήρια , έξω από γήπεδο αλλά και στο εκτός ομάδας επίπεδο όπου δεν έχουν ουσιαστικά κάτι άλλο να τους ενώνει.

Η κακή χημεία όμως μεταφέρεται και μέσα στο παρκέ , στη προπόνηση και ακόμα περισσότερο στον αγώνα. Κατά τη διάρκεια του οποίου οι παίκτες θα αρχίσουν να διαφωνούν μεταξύ τους να ρίχνουν ευθύνες , να διαμαρτύρονται σε διαιτητές, χωρίς λόγο, αλλά και να μη μπορούν να επικοινωνήσουν και να ‘βρεθούν’ μέσα στο γήπεδο.

Φυσικό επακόλουθο των παραπάνω είναι η ομάδα αυτή να μην έχει τις αναμενόμενες επιτυχίες  αγωνιστικά , ή όταν αυτές έρχονται να έρχονται μετά από μεγάλη δυσκολία και να μη διαχειρίζονται με το σωστό τρόπο. Κάπως έτσι καταρρίπτεται ο αρχικός προβληματισμός σχετικά με την επιλογή ομάδας .

Εν μέρει βέβαια, καθώς υπάρχουν και αυτοί οι οποίοι πιστεύουν πως χρέος παικτών και προπονητών είναι από τη στιγμή που μπουν στον αγωνιστικό χώρο να αφήσουν εκτός τις διαφορές τους , μπροστά στο κοινό στόχο όλων που δεν είναι άλλος από το νικητήριο αποτέλεσμα , δυστυχώς όμως αυτό το εγχείρημα είναι αρκετά ουτοπικό και έχει εφαρμοστεί σε ελάχιστες περιπτώσεις.

Στις ομάδες αναπτυξιακών ηλικιών και ερασιτεχνικού επιπέδου ισχύει ο κανόνας  “δεμένη ομάδα ίσον πετυχημένη ομάδα” , για αυτό και πολλοί είναι οι προπονητές που επιδιώκουν το δέσιμο της ομάδας . Έξοδοι μετά τη προπόνηση , φιλικοί καφέδες και συναθροίσεις είναι οι κυριότεροι σύμμαχοι του προπονητή σε αυτή τη προσπάθεια που μελλοντικά θα οδηγήσει την ομάδα στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Επομένως επιστρέφοντας στο αρχικό ερώτημα θα καταλήξω στην επιλογή της “δεμένης”  ομάδας ακόμα και αν αυτή δε συνοδεύεται από τις ανάλογες επιτυχίες , αν επιτευχθεί η σωστή χημεία οι επιτυχίες θα έρθουν σύντομα…

 

Υ.Γ : Ιστορικά ακόμα έχει αποδειχθεί άλλωστε πως οι καλύτερες παρέες είναι αυτές που έχουν σηκώσει τα μεγαλύτερα τρόπαια , και οι καλύτερες φιλίες έχουν ξεκινήσει από το παρκέ , έχουν κτιστεί όμως εκτός αυτού.

Γραφει για το Northbasket

Βαλασης Σιμιτσης