Γράμμα ενός προπονητή προς τον αθλητή του

653

Γράμμα προς τον αθλητή που προσπαθεί μ’όλες του τις δυνάμεις να δικαιώσει τον προπονητή που του έδωσε μία ευκαιρία, μία ελπίδα, τον γύρισε πίσω να διεκδικήσει αυτό που έχασε, αυτό που στερήθηκε, τα όνειρά του.

Παιδί μου, συνεχίζεις να με εκπλήσεις και να με συγκινείς. Δεν είσαι ψηλός, δεν είσαι δυνατός, δεν είσαι γρήγορος, δεν έχεις εμπειρία, δεν έχεις παίξει το άθλημα, δεν… δεν… δεν… δεν… πόσα δεν άραγε;

Μα έχεις κάτι που το έχουν ελάχιστοι…

ΘΕΛΗΣΗ να παίξεις.

ΘΕΛΗΣΗ να αγωνιστείς.

ΘΕΛΗΣΗ να αποδείξεις.

ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ – ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ – ΨΥΧΑΡΑ κι εγώ σκεφτόμουν να σε αφήσω εκτός, να κάνω rotation. Ήταν η σειρά σου σκέφτηκα, μα πως να σε αφήσω εκτός! Πώς; Όταν μάχεσαι σαν λιοντάρι. Όταν κυνηγάς κάθε φάση. Όταν τους βάζεις τα καλάθια στα μούτρα. Όταν χτυπάς τη πλάτη σου στους τοίχους. Όταν βουτάς χωρίς σκέψη στα πατώματα. ΠΩΣ;

Δεν μπορεί να είσαι τόσο καλός συμπαίκτης, να δίνεις χωρίς να ζητάς κι εγώ να σε αγνοώ, να μην ανταποδίδω. Τι σκατά προπονητής λέω ότι είμαι; Θα σε ξεκινήσω πεντάδα λοιπόν για να αποδώσω δικαιοσύνη και να αποδείξω πως η «μέγιστη» προσπάθεια ανταμείβεται.

Στο κάτω-κάτω έτσι κερδίζεται ο σεβασμός στην ομάδα. Δικαίωσε με στον αγώνα σήμερα.

Με αγάπη ο προπονητής σου.

 

πηγη: http://athletes.gr/